Gardening Healing Trip ทริปนี้เกิดขึ้นในพื้นที่ อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ ในรูปแบบ 2 วัน 1 คืน ทริปท่องเที่ยวที่ให้ผู้คนได้เข้ามา พักผ่อน เรียนรู้ และใช้ชีวิตร่วมกันในสวน อย่างเป็นธรรมชาติ
ความคาดหวังที่ถูกเปิดออก
เช็คอินและชวนทุกคนพูดถึง “ความคาดหวัง” ที่มีต่อการมาในครั้งนี้ ซึ่งทำให้เราได้เห็นมุมมองและตัวตนของผู้เข้าร่วมแต่ละคนตั้งแต่ต้น บรรยากาศไม่ได้รู้สึกเหมือน “กระบวนการ” เป็นการนั่งคุยกันแบบสบาย ๆ จนเกิดความรู้สึกว่า ทุกคนอยู่ในพื้นที่เดียวกันจริง ๆ ไม่ใช่ทีมงานหรือแขก
ความไม่พร้อม ที่กลายเป็นเสน่ห์
ช่วงกลางวัน อาหารไม่ได้ถูกจัดเตรียมอย่างเป็นทางการ โดยมี ยายในชุมชนทำอาหาร และพวกเราก็ช่วยกันหุงข้าวเอง ทุกอย่างไม่ได้ถูกจัดวางให้สมบูรณ์แบบ กลับกลายเป็นเสน่ห์ของทริป เพราะ “กระบวนการ” กลายเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ มากกว่าผลลัพธ์
การไหลไปของกิจกรรม
ช่วงบ่าย ผู้เข้าร่วมได้ไป ชิมเครื่องดื่มชุมชน ที่ฟาร์มในตำบลเดียวกัน ซึ่งได้เชื่อมโยงไปสู่การ สนับสนุนพื้นที่ แม้บางแผนที่ตั้งใจไว้จะไม่เกิดขึ้นตามที่คิด กลับไม่ได้ทำให้รู้สึกขาดอะไร เพราะตัวทริปเองมีจังหวะของมันที่ “กำลังพอดี”
จากผู้เข้าร่วม สู่เพื่อนร่วมวง
เมื่อกลับมาที่สวน ช่วงเวลาที่เกิดขึ้นไม่ได้มีเส้นแบ่งระหว่างทีมงานกับผู้เข้าร่วม ทุกคนช่วยกันทำอาหาร บางคนขับมอเตอร์ไซค์ออกไปซื้อของเอง บางคนลงมือทำอาหาร บางคนจัดเตรียมวัตถุดิบ เกิดเป็นบรรยากาศของ การใช้ชีวิตร่วมกันจริง ๆ
ช่วงกลางคืน รอบกองไฟไม่ได้ถูกเซตไว้ล่วงหน้า แต่เกิดขึ้นเอง มีทั้งการพูดคุย และการเปิดใจของผู้เข้าร่วมบางคนที่แชร์เรื่องราวชีวิตอย่างลึกซึ้ง กลายเป็นช่วงเวลาที่ทำให้เห็นว่า พื้นที่นี้ปลอดภัยพอให้คนกล้าเป็นตัวเอง
พื้นที่ที่ผู้คนเลือก
เช้าวันถัดมา ทุกคนได้กินอาหารง่าย ๆ ที่เป็น อาหารท้องถิ่น แม้บางเมนูที่ตั้งใจเตรียมไว้จะเป็นเมนูหายาก แต่ผู้เข้าร่วมกลับยังสนใจ ส้มตำธรรมดา มากกว่า สะท้อนให้เห็นว่า บางครั้งสิ่งที่ผู้คนต้องการ คือ ความคุ้นเคยที่สบายใจ
ความยืดหยุ่นที่เติมเต็มทริป
ภายในทริปมี Workshop ที่ผู้เข้าร่วมบางคนตั้งใจมาเรียนรู้ และได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ร่วมกัน ขณะเดียวกันก็มีการปรับแผนแบบไม่ตั้งใจ เช่นการพาไป ดูช้าง ซึ่งไม่ได้อยู่ในโปรแกรมเดิม แต่เกิดจากความต้องการของผู้เข้าร่วม ณ ขณะนั้น กลายเป็นอีกหนึ่งช่วงที่ทำให้ทริปดู เต็มและมีชีวิตมากขึ้น
การทบทวนร่วมกัน
ก่อนจบทริป เราเปิดพื้นที่ให้ทุกคนได้ สะท้อนความรู้สึกอย่างตรงไปตรงมา ว่าทริปนี้ตรงกับความคาดหวังหรือไม่ ควรปรับอะไรเพิ่มเติม ซึ่งสิ่งที่ได้รับกลับมาคือ ทุกคนรู้สึกว่า จังหวะของทริป “พอดีแล้ว” และถ้ามีกิจกรรมมากกว่านี้อาจจะมากเกินไป สิ่งนี้ยืนยันว่า ความไม่แน่นเกินไปของโปรแกรม กลับเป็นสิ่งที่ทำให้ทริปสมบูรณ์
สิ่งที่ยังคงอยู่หลังทริปจบ
แม้ทริปจะจบลง แต่ความสัมพันธ์ยังคงดำเนินต่อ ผู้เข้าร่วมยังคง สื่อสารกันในกลุ่ม มีการฝากของ พูดคุย และติดตามกันต่อเนื่อง รวมถึงการช่วยกันสื่อสารผ่านโซเชียล ทำให้ทริปนี้ไม่ได้จบแค่สองวันหนึ่งคืน กลายเป็น เครือข่ายความสัมพันธ์ที่ยาวต่อไป
พื้นที่เล็ก ๆ ที่เชื่อมโยงผู้คน
สวนแห่งนี้เป็นพื้นที่เปิดให้ผู้คนได้ เรียนรู้การทำสวน กินอาหารเฉพาะถิ่น และเชื่อมโยงกับธรรมชาติและชุมชน โดยมีเครือข่าย คนชุมชน ร่วมกันขับเคลื่อนทรัพยากรหลัก สิ่งที่มีอยู่แล้วในพื้นที่
นิยาม: Local Healing
เมื่อมองย้อนกลับไป สิ่งที่เกิดขึ้นในทริปนี้ไม่อาจใช่ความสมบูรณ์แบบของกิจกรรม ล้วนเป็นความรู้สึกของการได้อยู่ในพื้นที่ที่ ไม่ต้องพยายามมากเกินไป ได้ใช้ชีวิตแบบไม่เร่งรีบ ได้กิน ได้คุย และได้อยู่ร่วมกัน
สำหรับ นันท์ – จีรนันท์ บุญครอง คือ “พื้นที่พักใจในท้องถิ่น” พื้นที่ที่ผู้คนสามารถวางความเหนื่อยล้าไว้ชั่วคราว และค่อย ๆ เชื่อมโยงกับธรรมชาติ ผู้คน และตัวเองอีกครั้ง
ผู้เขียน
สรรเพชญ เกษสุดาภรณ์ศักดิ์